Mezoterapia kolagenowa to innowacyjna procedura iniekcyjna zaliczana do biostymulacji tkankowej. Wyrób medyczny klasy III bazuje na tropokolagenie typu I pochodzenia wieprzowego, wzbogaconym o substancje pomocnicze wspierające metabolizm tkankowy: witaminę C (kwas askorbinowy), witaminy z grupy B (B1, B2, B6) oraz glukonian magnezu.

Procedura polega na śródskórnym lub podskórnym podaniu mikrodawek preparatu za pomocą cienkiej igły (najczęściej 27G–30G o długości 4 mm) metodą depozytową (grudkową) lub techniką tunelową w obszary wymagające regeneracji – najczęściej okolice stawów, mięśnie, okolicę okołokręgosłupową oraz strefy z bliznami. Zabieg trwa średnio 20–40 minut. Ze względu na wysoki profil biozgodności preparatu okres rekonwalescencji jest minimalny; może wystąpić ewentualne zaczerwienienie lub drobne ślady po nakłuciach, które zazwyczaj ustępują w ciągu 24–48 godzin.

Działanie wyrobu opiera się na trzech komplementarnych filarach fizjologicznych:

• Odbudowa strukturalna (biorusztowanie): Tropokolagen to elementarna podjednostka kolagenu (potrójna helisa) syntetyzowana przez fibroblasty. Wstrzyknięty śródskórnie nie wymaga wstępnego trawienia enzymatycznego i od razu służy jako gotowy prekursor do polimeryzacji we włókna kolagenowe. Działa jak mechaniczne rusztowanie, zagęszczając macierz zewnątrzkomórkową (ECM – extracellular matrix).
• Biostymulacja fibroblastów: Obecność tropokolagenu stymuluje receptory komórkowe fibroblastów, pobudzając je do neosyntezy własnego kolagenu typu I oraz elastyny.
• Wsparcie metaboliczne i tarcza antyoksydacyjna:
  • Kwas askorbinowy (wit. C) oraz glukonian magnezu pełnią rolę kofaktorów niezbędnych do hydroksylacji proliny i lizyny w procesie prawidłowego sieciowania i dojrzewania włókien kolagenowych.
  • Witaminy z grupy B (B1, B2, B6) uczestniczą w cyklu Krebsa, wspomagają syntezę ATP i przyspieszają metabolizm energetyczny komórek tkanki łącznej.
  • Kompleks ten neutralizuje wolne rodniki tlenowe, chroniąc nowo powstałe struktury przed stresem oksydacyjnym i degradacją.

Wskazania do zastosowania iniekcji tropokolagenu (ze szczególnym uwzględnieniem preparatów z linii GUNA Collagen Medical Devices, w tym MD-Tissue oraz preparatów dedykowanych aparatowi ruchu, takich jak MD-Matrix, MD-Muscle, MD-Poly, MD-Knee, MD-Shoulder) w dysfunkcjach układu mięśniowo-szkieletowego obejmują:

1. Entezopatie i tendinopatie (przeciążenia ścięgien i przyczepów)
   • zapalenie powięzi podeszwowej (fasciitis plantaris) z ostrogą piętową lub bez,
   • tendinopatia ścięgna Achillesa (postać przewlekła, mikrourazy, zaburzenia biomechaniki ścięgna),
   • entezopatia nadkłykcia bocznego kości ramiennej (łokieć tenisisty) oraz nadkłykcia przyśrodkowego (łokieć golfisty),
   • tendinopatia więzadła rzepki (kolano skoczka) oraz zespół pasma biodrowo-piszczelowego (ITBS / kolano biegacza),
   • tendinopatie ścięgien stożka rotatorów (mięsień nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy) bez cech pełnościennego zerwania.
     
     
2. Zespoły bólowe kręgosłupa i dysfunkcje posturalne
   • bóle przeciążeniowe i miofascjalne odcinka szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo-krzyżowego (L-S),
   • zespół dysfunkcji stawów międzywyrostkowych (facet syndrome) – wspomaganie stabilizacji torebkowo-więzadłowej,
   • wiotkość i dysfunkcje aparatu więzadłowego kręgosłupa (niewydolność więzadeł biodrowo-lędźwiowych, międzykolcowych i nadkolcowych),
   • rzekomokorzeniowe zespoły bólowe wynikające z przeciążenia mięśni przykręgosłupowych.
     
     
3. Zmiany zwyrodnieniowe i niestabilność stawów obwodowych
   • wczesne i umiarkowane zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych (gonarthrosis), biodrowych (coxarthrosis) oraz drobnych stawów rąk i stóp – jako terapia wzmacniająca torebkę stawową i struktury okołostawowe,
   • zespół bolesnego barku (zarostowe zapalenie torebki stawowej w fazie gojenia, niestabilność stawu ramiennego, uszkodzenia obrąbka stawowego typu SLAP po wstępnym leczeniu zachowawczym),
   • niestabilność przewlekła stawu skokowego (stany po skręceniach z uszkodzeniem więzadła skokowo-strzałkowego przedniego ATFL / piętowo-strzałkowego CFL),
   • dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ) na tle zaburzeń torebkowo-więzadłowych i mięśniowych.
     
     
4. Zespoły mięśniowo-powięziowe i punkty spustowe
   • mięśniowo-powięziowe zespoły bólowe (MPS – Myofascial Pain Syndrome) z obecnością aktywnych punktów spustowych (TrPs), szczególnie w obrębie mięśnia czworobocznego, dźwigacza łopatki i pośladkowego średniego,
   • przewlekłe przykurcze mięśniowe i zrosty powięziowe wynikające z zaburzeń postawy, przeciążeń statycznych lub urazów sportowych.
     
     
5. Rehabilitacja pourazowa i pooperacyjna tkanek miękkich
   • regeneracja po naciągnięciach i naderwaniach mięśni (faza subaktywna i przewlekła, wspomaganie ukierunkowanej przebudowy blizny mięśniowej bez powstawania nieelastycznego zwłóknienia),
   • zrosty pooperacyjne i blizny w obrębie narządu ruchu (np. po rekonstrukcjach więzadłowych ACL, artroskopiach, szyciu ścięgien) – profilaktyka i leczenie zaburzeń ślizgu tkanek,
   • wspomaganie terapii manualnej i kinezyterapii w przypadkach opornych na standardowe procedury fizjoterapeutyczne (jako przygotowanie tkanek do obciążenia osiowego i reedukacji nerwowo-mięśniowej).

Preparat znajduje szerokie zastosowanie zarówno w medycynie estetycznej, jak i medycynie regeneracyjnej oraz terapii tkanki bliznowatej:

• utrata jędrności i elastyczności skóry: zwiotczenie tkanek w obrębie twarzy, szyi, dekoltu, grzbietów rąk czy ramion,
• przygotowanie i regeneracja pozabiegowa: terapie łączone z laseroterapią radiofrekwencją czy rezonansem MBST w celu przyspieszenia procesów naprawczych.

Bezwzględne:

• nadwrażliwość lub alergia na kolagen pochodzenia wieprzowego bądź jakikolwiek inny składnik pomocniczy preparatu,
• aktywne infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze w obszarze planowanego zabiegu (np. aktywna opryszczka, liszajec, stany ropne),
• ciąża oraz okres karmienia piersią (ze względu na brak badań klinicznych w tej grupie pacjentów),
• czynna choroba nowotworowa (oraz okres do 5 lat od zakończenia leczenia onkologicznego – wymagana pisemna zgoda onkologa),
• ciężkie, niewyrównane zaburzenia krzepnięcia krwi.

Względne (wymagające kwalifikacji lekarskiej i ostrożności):

• aktywne układowe choroby tkanki łącznej oraz schorzenia autoimmunologiczne w fazie zaostrzenia,
• terapia lekami przeciwzakrzepowymi, antyagregacyjnymi lub NLPZ bezpośrednio przed zabiegiem (podwyższone ryzyko krwiaków),
• skłonność do powstawania bliznowców (keloidów),
• niewyrównana cukrzyca.

Protokół standardowy:

• Faza uderzeniowa:
  1 zabieg tygodniowo przez pierwsze 4–6 tygodni.
• Faza podtrzymująca:
  1 sesja co 4–8 tygodni dla utrwalenia i stymulacji procesów przebudowy tkankowej.